ارتودنسی یک شاخه تخصصی از دندانپزشکی است که به تشخیص، پیشگیری و درمان ناهنجاری‌های دندانی و صورتی می‌پردازد. این تخصص عمدتاً شامل استفاده از بریس‌ها، الاینرها و دیگر ابزارهای ارتودنسی برای اصلاح نامرتبی دندان‌ها و فک‌ها است. درمان ارتودنسی مهم است زیرا می‌تواند بهبود وضعیت بایت، لبخند زیباتر و ارتقاء سلامت دهان و دندان را به همراه داشته باشد و تمیز کردن دندان‌ها را آسان‌تر کرده و خطر پوسیدگی و بیماری‌های لثه را کاهش دهد.

انجمن ارتودنتیست‌های آمریکا توصیه می‌کند که کودکان تا سن ۷ سالگی اولین ارزیابی ارتودنسی خود را انجام دهند. در این سن، برخی از دندان‌های دائمی معمولاً شروع به رویش می‌کنند و ما می‌توانیم مشکلات بالقوه را زودتر شناسایی کنیم. ارزیابی زودهنگام همیشه به معنای شروع فوری درمان نیست، اما کمک می‌کند تا رشد و توسعه را تحت نظر داشته باشیم و زمان مناسب برای شروع درمان را تعیین کنیم.

مدت زمان درمان ارتودنسی بسته به پیچیدگی مورد، نوع درمان و همکاری بیمار متفاوت است. به‌طور متوسط، اکثر بیماران بین ۱۲ تا ۲۴ ماه از بریس‌ها یا الاینرها استفاده می‌کنند. با این حال، برخی موارد ممکن است به مدت زمان کوتاه‌تر یا طولانی‌تری نیاز داشته باشند. در مشاوره اولیه، بر اساس نیازهای خاص شما، تخمین دقیق‌تری ارائه خواهیم داد.

براکتها معمولاً دردناک نیستند، اما ممکن است پس از قرار دادن یا تنظیم اولیه آن‌ها کمی ناراحتی را تجربه کنید. این ناراحتی معمولاً طی چند روز کاهش می‌یابد. استفاده از داروهای مسکن بدون نسخه و موم ارتودنسی می‌تواند به کاهش هرگونه تحریک کمک کند. بیشتر بیماران طی یک یا دو هفته به احساس بریس‌ها عادت می‌کنند.

• براکتهای فلزی سنتی: این نوع رایج‌ترین نوع بریس‌ها هستند که شامل براکت‌ها و سیم‌های فلزی می‌شوند.
• براکتهای سرامیکی: شبیه به براکتهای فلزی هستند اما از براکت‌های هم‌رنگ دندان یا شفاف استفاده می‌کنند که کمتر جلب توجه می‌کند.
• براکتهای لینگوال: این نوع از بریس‌ها در قسمت داخلی (سمت زبان) دندان‌ها قرار می‌گیرند و عملاً نامرئی هستند.
• الاینرهای شفاف: مانند اینویزیلاین، این الاینرها قابل جابجایی هستند و به‌طور تدریجی دندان‌ها را بدون نیاز به براکت یا سیم حرکت می‌دهند.

قطعاً! درمان ارتودنسی فقط برای کودکان و نوجوانان نیست. بسیاری از بزرگسالان نیز به دنبال درمان ارتودنسی برای بهبود لبخند، بایت و سلامت کلی دهان خود هستند. پیشرفت‌های تکنولوژی در ارتودنسی، درمان را راحت‌تر و کمتر جلب توجه کرده است، بنابراین بزرگسالان می‌توانند به لبخندی که همیشه آرزویش را داشتند دست یابند.

معمولاً بیماران هر ۴ تا ۸ هفته یک بار برای تنظیمات و پیگیری پیشرفت به ارتودنتیست مراجعه می‌کنند. این جلسات برای اطمینان از پیشرفت درمان طبق برنامه و انجام تنظیمات لازم در بریس‌ها یا الاینرها ضروری است. تعداد دقیق مراجعات ممکن است بسته به برنامه درمانی خاص متفاوت باشد.

مهم است که از برخی غذاهایی که ممکن است به براکت‌ها و سیم‌ها آسیب برسانند، پرهیز کنید، از جمله:

• غذاهای چسبنده (مثل کارامل، آدامس)
• غذاهای سفت (مثل آجیل، آب‌نبات‌های سفت، یخ)
• غذاهای ترد (مثل پاپ‌کورن، چیپس)
• غذاهای جویدنی (مثل نان‌های سفت، شیرینی‌های جویدنی)
• غذاهایی که باید با دندان‌های جلویی گاز زده شوند (مثل ذرت بلال، سیب، هویج خام)

بله، استفاده از ریتینر بخشی اساسی از درمان ارتودنسی است. پس از برداشتن براکتها، ریتینر به حفظ موقعیت جدید دندان‌ها کمک می‌کند. در صورتی که ریتینر طبق دستور استفاده نشود، دندان‌ها ممکن است به موقعیت اصلی خود بازگردند. ما برنامه‌ای سفارشی برای استفاده از ریتینر برای شما تهیه خواهیم کرد که ممکن است شامل استفاده تمام وقت در ابتدا و سپس استفاده در شب باشد.

درمان ارتودنسی معمولاً بسیار ایمن است، اما مانند هر روش پزشکی دیگری، ممکن است خطراتی وجود داشته باشد. برخی بیماران ممکن است ناراحتی موقتی، تحریک بافت‌های نرم دهان یا مشکلاتی در گفتار را تجربه کنند. همچنین اگر بهداشت دهان و دندان رعایت نشود، خطر پوسیدگی دندان یا مشکلات لثه وجود دارد. در موارد نادر، کوتاه شدن ریشه‌های دندان (جذب ریشه) ممکن است رخ دهد. ما قبل از شروع درمان، هر گونه خطر احتمالی را با شما در میان خواهیم گذاشت و در طول درمان تلاش خواهیم کرد تا این خطرات را به حداقل برسانیم.