نقش نگهدارنده‌ ارتودنسی: حفظ موفقیت در درمان ارتودنسی

۱٫ مقدمه: اهمیت نگهدارنده ارتودنسی در درمان ارتودنسی

۱٫۱٫ چرا نگهدارنده ارتودنسی پس از درمان ضروری است

درمان ارتودنسی موقعیت دندان‌ها را تغییر می‌دهد، اما بافت‌ها و رباط‌های اطراف آن‌ها برای تثبیت نیاز به زمان دارند. اگر از نگهدارنده ارتودنسی استفاده نشود، دندان‌ها به طور طبیعی به جایگاه قبلی خود بازمی‌گردند. این روند که بازگشت یا Relapse نام دارد، اغلب برای بیمارانی که تصور می‌کنند درمان با برداشتن براکت‌ها پایان می‌یابد، شگفت‌آور است. نگهدارنده ارتودنسی سرمایه‌گذاری زمان و هزینه بیمار را محافظت می‌کند و دندان‌ها را در این مرحله حساس بهبود در جای خود نگه می‌دارد. مطالعات نشان می‌دهد که در بیش از ۷۰ درصد بیماران در صورت عدم استفاده از نگهدارنده ارتودنسی بازگشت رخ می‌دهد. بنابراین، مرحله نگهداری یک گام اضافی نیست بلکه بخشی ضروری از درمان است.

نگهدارنده ارتودنسی به پایداری بایت و فک کمک می‌کند و از مشکلات عملکردی مانند جویدن نامتقارن یا تغییرات گفتاری جلوگیری می‌نماید. بسیاری از وبلاگ‌ها به نگهدارنده تنها به عنوان وسیله‌ای پس از درمان اشاره می‌کنند، اما کمتر به این نکته توجه دارند که تغییرات بیولوژیک برای سال‌ها پس از درمان ادامه می‌یابد. بازسازی استخوان، سازگاری لثه و تنظیمات عصبی-عضلانی همگی بر نتایج بلندمدت اثر می‌گذارند. نگهدارنده ارتودنسی با کنترل نیروهایی که می‌توانند دندان‌ها را به عقب برگردانند، این چالش‌های پنهان را برطرف می‌کند. ارتودنتیست‌ها مرحله نگهداری را بخشی از درمان می‌دانند، نه مرحله‌ای جداگانه. بیمارانی که اهمیت این موضوع را درک می‌کنند انگیزه بیشتری برای همکاری دارند. نگهدارنده ارتودنسی ابزار اختیاری نیست، بلکه همراهی حیاتی برای حفظ موفقیت درمان ارتودنسی محسوب می‌شود.

۱٫۲٫ اهداف بلندمدت استفاده از نگهدارنده ارتودنسی

اهداف بلندمدت استفاده از نگهدارنده ارتودنسی فراتر از صاف نگه داشتن دندان‌هاست. پایداری در ردیف بودن دندان‌ها سلامت دهان را پشتیبانی می‌کند، زیرا از سایش غیرطبیعی مینای دندان جلوگیری می‌نماید. این پایداری همچنین به حفظ الگوهای گفتاری کمک می‌کند، زیرا تغییر موقعیت دندان‌ها می‌تواند باعث تغییر در تلفظ شود. بیماران اغلب تاثیر زبان و لب‌ها بر موقعیت دندان‌ها را دست‌کم می‌گیرند. نگهدارنده ارتودنسی در برابر این فشارها که در طول زندگی ادامه دارند مقاومت می‌کند. یکی دیگر از اهداف کمتر مورد توجه، حفظ سلامت لثه‌هاست. جابه‌جایی دندان‌ها می‌تواند باعث گیر افتادن غذا و ایجاد فضاهایی شود که محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها فراهم می‌کند و خطر بیماری لثه را افزایش می‌دهد.

استفاده طولانی‌مدت از نگهدارنده ارتودنسی این خطر را با حفظ ردیف بودن صحیح دندان‌ها کاهش می‌دهد. مطالعات متعدد ارتودنسی نشان داده‌اند که بدون نگهداری مداوم، حتی پس از گذشت دهه‌ها جابه‌جایی‌های جزئی امکان‌پذیر است. نگهدارنده ارتودنسی همچنین از مشکلات روانی جلوگیری می‌کند. بیمارانی که لبخند صاف خود را از دست می‌دهند اغلب دچار پشیمانی و کاهش اعتماد به نفس می‌شوند. ارتودنتیست‌ها می‌دانند که درمان بدون نگهداری هرگز کامل نیست، حتی اگر نتایج اولیه بی‌نقص به نظر برسند. با ایجاد ثبات در تمامی این جنبه‌ها، نگهدارنده ارتودنسی تضمین می‌کند که مزایای ارتودنسی از نظر عملکردی، زیبایی و دوام ماندگار باشند. برای بسیاری از بیماران این مرحله به عادتی مادام‌العمر تبدیل می‌شود، مشابه با مسواک زدن یا نخ‌دندان کشیدن. نگهدارنده ارتودنسی تنها ضامن زیبایی ظاهری نیست؛ بلکه آینده سلامت دهان و کیفیت زندگی را نیز محافظت می‌کند.

جدول: نکات ضروری برای نگهدارنده‌های ارتودنسی در موفقیت درمان

۲٫ انواع نگهدارنده‌های ارتودنسی و اثربخشی آن‌ها

۲٫۱٫ نگهدارنده‌های متحرک: انعطاف‌پذیری

نگهدارنده‌های متحرک، شامل طراحی‌های هاولی (Hawley) و وکیوم‌فورم (vacuum-formed)، انعطاف‌پذیری زیادی برای بیماران فراهم می‌کنند. بیماران می‌توانند آن‌ها را هنگام غذا خوردن یا مسواک زدن خارج کنند، که این امر بهداشت دهان را در مقایسه با نگهدارنده‌های ثابت آسان‌تر می‌سازد. با این حال، موفقیت نگهدارنده‌های متحرک به میزان پایبندی بیمار وابسته است. بیماران باید طبق دستور پزشک از آن‌ها استفاده کنند، معمولاً ابتدا تمام‌وقت و سپس شب‌ها برای سال‌ها. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که حتی وقفه‌های کوتاه در استفاده می‌تواند باعث بازگشت دندان‌ها شود. نگهدارنده‌های متحرک همچنین انعطاف‌پذیری دارند، زیرا ارتودنتیست می‌تواند در صورت نیاز آن‌ها را تنظیم یا جایگزین کند. چیزی که بسیاری از وبلاگ‌ها به آن توجه نمی‌کنند، تاثیر کیفیت مواد بر اثربخشی است. نگهدارنده‌های هاولی با آکریلیک و سیم طول عمر بیشتری دارند اما ممکن است حجیم به نظر برسند.

نگهدارنده‌های وکیوم‌فورم کاملاً محکم روی دندان‌ها قرار می‌گیرند و ظاهر زیباتری دارند، اما سریع‌تر ساییده می‌شوند. عامل مهم دیگر تطبیق گفتاری است. برخی بیماران در ابتدا با تلفظ مشکل دارند و این موضوع ممکن است پایبندی را کاهش دهد، مگر اینکه با آموزش و اطمینان خاطر رفع شود. مطالعات نشان می‌دهد که بدون آموزش مناسب، پایبندی به شکل قابل توجهی کاهش می‌یابد. بیمارانی که اهمیت نگهداری را درک می‌کنند، بیشتر احتمال دارد که نگهدارنده‌ها را به درستی استفاده کنند. پیگیری‌های منظم به شناسایی مشکلات اولیه مانند ترک یا شل شدن قبل از تاثیر روی نگهداری کمک می‌کند. نگهدارنده‌های متحرک بهترین عملکرد را دارند وقتی بیماران آن‌ها را بخشی از روتین روزانه خود بدانند. با استفاده صحیح، این نگهدارنده‌ها هم ردیف بودن دندان‌ها را حفظ می‌کنند و هم به بهداشت و راحتی کمک می‌کنند.

۲٫۲٫ نگهدارنده‌های ثابت: حمایت مداوم

نگهدارنده‌های ثابت از سیم‌های نازکی تشکیل شده‌اند که پشت دندان‌ها چسبانده می‌شوند، معمولاً روی قوس جلوی فک پایین. برخلاف نگهدارنده‌های متحرک، نگهدارنده‌های ثابت پایداری مداوم فراهم می‌کنند و نیازی به رعایت روزانه بیمار ندارد. این ویژگی آن‌ها را برای بیمارانی که در پایبندی مشکل دارند محبوب می‌کند. نگهدارنده‌های ثابت در پیشگیری از بازگشت دندان‌ها بسیار مؤثر هستند، به ویژه در موارد با خطر بالا. مطالعات نشان می‌دهد که در صورت مراقبت مناسب، این نگهدارنده‌ها بیش از یک دهه پایداری حفظ می‌کنند. با این حال، حضور مداوم آن‌ها نگرانی‌هایی درباره سلامت لثه و تجمع پلاک ایجاد می‌کند. برخلاف نگهدارنده‌های متحرک، تمیز کردن اطراف نگهدارنده‌های ثابت نیاز به دقت بیشتری با استفاده از نخ‌دندان مخصوص و برس بین دندانی دارد. یکی دیگر از مسائل کمتر مورد توجه، شکستگی سیم است.

ترک‌های کوچک یا جدا شدن چسب معمولاً نادیده گرفته می‌شوند و باعث بازگشت دندان‌ها بدون اطلاع بیمار می‌شوند. مراجعات منظم به دندانپزشک برای شناسایی زودهنگام چنین مشکلاتی ضروری است. نگهدارنده‌های ثابت همچنین نیاز به پایش حرفه‌ای دارند تا از ایجاد نیروهای نامتقارن که ممکن است دندان‌ها را کج کنند، جلوگیری شود. با وجود این خطرات، مزایای آن‌ها برای بیمارانی با شلوغی شدید دندان‌ها یا سابقه بازگشت بسیار قوی باقی می‌ماند. نگهدارنده‌های ثابت همچنین بار روانی یادآوری استفاده هر شب از دستگاه را کاهش می‌دهند. آن‌ها نامرئی، بدون ایجاد مزاحمت در گفتار و قابل مشاهده برای دیگران نیستند. برای بسیاری از بیماران، مزیت حفاظت مداوم بیش از چالش‌هاست. هنگامی که همراه با پایش حرفه‌ای استفاده شوند، نگهدارنده‌های ثابت پایداری طولانی‌مدت قابل اعتماد و آرامش خاطر ارائه می‌دهند.

۳٫ تاثیر نگهدارنده‌های ارتودنسی بر سلامت پریودنتال

۳٫۱٫ خطرات احتمالی نگهدارنده‌های ثابت

نگهدارنده‌های ثابت ردیف بودن دندان‌ها را به‌طور مؤثر حفظ می‌کنند، اما خطرات ویژه‌ای برای سلامت لثه و استخوان ایجاد می‌کنند. از آنجا که این نگهدارنده‌ها پشت دندان‌ها چسبانده می‌شوند، ذرات غذا را به دام می‌اندازند و تمیز کردن را دشوار می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که بیماران دارای نگهدارنده ثابت معمولاً پلاک بیشتری نسبت به نگهدارنده‌های متحرک دارند. این موضوع خطر التهاب لثه و حتی از دست دادن موضعی استخوان را در صورت عدم مراقبت افزایش می‌دهد. بیشتر وبلاگ‌ها به این خطرات به‌طور مختصر اشاره می‌کنند، اما به ندرت توضیح می‌دهند که نیروهای نامتقارن ناشی از سیم آسیب‌دیده نیز می‌تواند به لثه‌ها آسیب برساند. نگهدارنده‌های ثابت گاهی باعث تجمع جرم دندان می‌شوند که تنها با تمیزکاری حرفه‌ای قابل حذف است. بیماران اغلب این خطرات پنهان را دست‌کم می‌گیرند.

عامل دیگری که کمتر به آن توجه می‌شود، جریان بزاق و تأثیر آن بر کارایی تمیز کردن است. افرادی که بزاق کمتری دارند، مانند کسانی که داروهای خاص مصرف می‌کنند، هنگام استفاده از نگهدارنده‌های ثابت با خطر بیشتری مواجه می‌شوند. مراجعات منظم به ارتودنتیست اجازه می‌دهد هم ردیف بودن دندان‌ها و هم وضعیت لثه‌ها پایش شود. بیمارانی که به طور کامل مسواک می‌زنند و روزانه نخ‌دندان استفاده می‌کنند، می‌توانند سال‌ها نگهدارنده‌های ثابت را به‌طور ایمن استفاده کنند. با این حال، عدم رعایت این عادات می‌تواند یک وسیله محافظتی را به منبع آسیب تبدیل کند. همین ویژگی دوگانه اهمیت راهنمایی حرفه‌ای را افزایش می‌دهد. نگهدارنده‌های ثابت امنیت فراهم می‌کنند، اما برای داشتن نتایج سالم، نیازمند همکاری مادام‌العمر بین بیمار و دندانپزشک هستند.

۳٫۲٫ مدیریت بهداشت دهان با نگهدارنده‌های ثابت

مدیریت بهداشت دهان اطراف نگهدارنده‌های ثابت نیازمند انضباط و تکنیک‌های متناسب است. مسواک زدن استاندارد به تنهایی نمی‌تواند پلاک‌ها را به طور مؤثر از نواحی اطراف سیم چسبانده شده پاک کند. بیماران برای تمیز کردن صحیح نیاز به استفاده از نخ‌دندان مخصوص (floss threaders)، واتر فلاس (water flosser) یا برس بین دندانی دارند. بسیاری از وبلاگ‌ها اهمیت آزمایش بزاق و پایش منظم پریودنتال در بیماران دارای دستگاه‌های ثابت را نادیده می‌گیرند. ارتودنتیست‌ها تمیزکاری حرفه‌ای با فواصل کوتاه‌تر را برای این بیماران توصیه می‌کنند، گاهی هر سه تا چهار ماه به جای دو بار در سال. یکی دیگر از مسائل کمتر مورد توجه، انگیزه بیمار است.

برخی پس از ارتودنسی به بهداشت دقیق پایبند می‌شوند، در حالی که برخی پس از برداشتن براکت‌ها کمتر مراقبت می‌کنند. نگهدارنده‌های ثابت اهمیت انگیزه را بیشتر می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که بیمارانی که آموزش در مورد ابزارهای بهداشتی دریافت می‌کنند، نتایج بسیار بهتری دارند. حفظ تعادل ضروری است، زیرا مسواک زدن بیش از حد با خمیر دندان ساینده ممکن است مینای اطراف نگهدارنده را آسیب بزند. بیماران همچنین از شستشو با فلوراید بهره می‌برند تا مینای دندانی که در معرض پلاک است تقویت شود. عامل روانی نامرئی بودن نیز نقش دارد. از آنجایی که نگهدارنده‌های ثابت دیده نمی‌شوند، بیماران گاهی وجود آن‌ها را فراموش کرده و تمیز کردن را نادیده می‌گیرند. متخصصان باید به آن‌ها یادآوری کنند که سیم نامرئی همچنان نیازمند تلاش قابل مشاهده است. با برنامه بهداشت فعال، نگهدارنده‌های ثابت می‌توانند ابزارهای ایمن و مؤثر برای حفظ موفقیت ارتودنسی باقی بمانند.

۴٫ عوامل مؤثر بر موفقیت نگهداری ارتودنسی

۴٫۱٫ پایبندی بیمار

پایبندی بیمار مهم‌ترین عامل در موفقیت نگهدارنده‌های ارتودنسی است. نگهدارنده‌های متحرک تنها زمانی مؤثر هستند که طبق دستور پزشک استفاده شوند، اما مطالعات نشان می‌دهد که پایبندی بیماران در سال اول به شدت کاهش می‌یابد. بیماران اغلب پس از مشاهده تغییرات قابل مشاهده، استفاده از نگهدارنده را متوقف می‌کنند. با این حال، بازگشت دندان‌ها ممکن است سال‌ها بعد رخ دهد، بنابراین غفلت اولیه خطرناک است. آموزش و انگیزه نقش حیاتی در جلوگیری از این مشکل دارند. بیمارانی که نیاز بیولوژیکی به نگهداری را درک می‌کنند، پایبندی بیشتری نشان می‌دهند.

یکی دیگر از عوامل کمتر مورد توجه، مشارکت والدین در بیماران جوان است. تحقیقات نشان می‌دهد که کودکانی که والدین حمایت‌کننده دارند، نگهدارنده‌ها را به طور منظم‌تری استفاده می‌کنند. عوامل سبک زندگی اجتماعی نیز مهم هستند. بزرگسالانی که زیاد سفر می‌کنند یا شیفت شب کار می‌کنند، گاهی نگهدارنده‌های خود را فراموش می‌کنند. استفاده از یادآورها مانند آلارم تلفن یا اپلیکیشن‌های دندانپزشکی، پایبندی را بهبود می‌بخشد. برای نگهدارنده‌های ثابت، پایبندی بیشتر به عادات بهداشتی مرتبط است تا مدت زمان استفاده. بیمارانی که تمیز کردن را نادیده می‌گیرند، با وجود ردیف بودن مداوم دندان‌ها در معرض خطر هستند. بنابراین ارتودنتیست‌ها نه تنها بر اهمیت استفاده، بلکه بر اهمیت نگهداری نیز تأکید می‌کنند. بهترین نتایج زمانی حاصل می‌شود که بیماران نگهدارنده‌ها را به‌عنوان بخشی دائمی از مراقبت دندان بدانند، درست مانند مسواک زدن یا نخ‌دندان کشیدن. پایبندی یک عمل موقت نیست؛ بلکه یک همکاری مادام‌العمر بین رفتار بیمار و طراحی ارتودنسی است.

۴٫۲٫ مدت زمان نگهداری

مدت زمان نگهداری همچنان یک موضوع بحث‌برانگیز در ارتودنسی است. برخی ارتودنتیست‌ها استفاده مادام‌العمر را توصیه می‌کنند، در حالی که دیگران برنامه‌های کاهش تدریجی را پیشنهاد می‌دهند. تحقیقات به طور فزاینده‌ای نیاز به نگهداری طولانی‌مدت و احتمالاً نامحدود را تأیید می‌کند. دندان‌ها در طول زندگی تحت تأثیر سن، تغییرات استخوان و فعالیت عضلانی باقی می‌مانند. بنابراین نگهدارنده‌ها به عنوان یک بیمه مادام‌العمر در برابر جابه‌جایی‌های طبیعی عمل می‌کنند. بسیاری از وبلاگ‌ها نگهداری را یک مرحله کوتاه معرفی می‌کنند، اما این موضوع واقعیت بیولوژیکی را دست کم می‌گیرد. مطالعات نشان می‌دهد که در صورت قطع نگهداری، بازگشت دندان‌ها ممکن است حتی دهه‌ها پس از درمان رخ دهد.

مدت زمان توصیه‌شده اغلب به خطر فردی بستگی دارد. بیمارانی که شلوغی شدید دندان، دندان‌های چرخیده یا فاصله دارند، احتمال بازگشت بیشتری دارند و نیاز به نگهداری طولانی‌تری دارند. عامل دیگری که کمتر به آن توجه می‌شود، تأثیر هورمونی است. بارداری، یائسگی و افزایش سن می‌توانند بر حمایت لثه تأثیر بگذارند و نگهداری را در این مراحل حیاتی‌تر کنند. ارتودنتیست‌ها همچنین رشد دیرهنگام فک را پایش می‌کنند، که ممکن است ردیف شدن بایت را تا بزرگسالی تغییر دهد. در چنین مواردی، نگهدارنده‌ها ثبات را در برابر نیروهای جزئی فراهم می‌کنند. مدت زمان نگهداری درباره اعداد دلخواه سال‌ها نیست، بلکه درباره سازگاری با تغییرات بیولوژیکی مادام‌العمر است. بیمارانی که به نگهداری بلندمدت پایبند هستند، نه تنها از پایداری زیبایی دندان بهره‌مند می‌شوند، بلکه سلامت عملکردی نیز حفظ می‌شود. نگهدارنده‌ها اطمینان می‌دهند که موفقیت ارتودنسی به بخشی دائمی از سلامت دهان در هر مرحله زندگی تبدیل شود.

۵٫ سخن پایانی: تضمین موفقیت بلندمدت ارتودنسی

۵٫۱٫ نگهدارنده‌ها به عنوان تعهدی مادام‌العمر

نگهدارنده‌های ارتودنسی به‌عنوان پلی بین موفقیت ارتودنسی و ثبات بلندمدت عمل می‌کنند. آن‌ها از دندان‌ها در برابر بازگشت محافظت می‌کنند، سلامت لثه را حفظ می‌کنند و عملکرد دندان‌ها را پشتیبانی می‌کنند. مهم‌تر از همه، نگهدارنده‌ها ارتودنسی را از یک اصلاح موقت به یک تعهد مادام‌العمر تبدیل می‌کنند. بیماران اغلب براکت‌ها را سخت‌ترین بخش درمان می‌دانند، اما تحقیقات نشان می‌دهد که نگهداری به همان اندازه نیازمند تعهد است. هر دو نوع نگهدارنده متحرک و ثابت مزایا و چالش‌های خاص خود را دارند. موفقیت به استفاده صحیح، نگهداری و راهنمایی حرفه‌ای بستگی دارد. برای بسیاری، این تعهد از سال‌ها فراتر رفته و به دهه‌ها امتداد می‌یابد. نگهدارنده‌ها همراهان دائمی در سلامت دهان می‌شوند و هم ظاهر و هم عملکرد را حفظ می‌کنند. این دیدگاه نگهداری را از یک مرحله نهایی به یک عادت مداوم ارتقا می‌دهد که نتایج پایدار را تضمین می‌کند.

۵٫۲٫ مسئولیت مشترک برای موفقیت

موفقیت درمان ارتودنسی تنها به ارتودنتیست‌ها بستگی ندارد، بلکه بیماران نیز نقش مهمی دارند. ارتودنتیست‌ها ابزارها را فراهم می‌کنند و پیشرفت درمان را پایش می‌کنند، اما تصمیم نهایی درباره ادامه موفقیت بر عهده بیماران است. مسئولیت مشترک، ثبات بلندمدت را تضمین کرده و از بازگشت پرهزینه جلوگیری می‌کند. بیماران باید نگهدارنده‌ها را به بخشی از زندگی روزمره خود تبدیل کنند، در حالی که متخصصان باید آموزش واضح و پشتیبانی مستمر ارائه دهند. این همکاری مقاومت در برابر تغییرات بیولوژیکی، افزایش سن و فشارهای سبک زندگی را ایجاد می‌کند. بسیاری از وبلاگ‌ها نگهداری را یک مرحله منفعلانه نشان می‌دهند، اما حقیقت پیچیده‌تر است. موفقیت نیازمند مشارکت فعال هر دو طرف است. بیمارانی که این مسئولیت مشترک را می‌پذیرند، سرمایه‌گذاری، اعتماد به نفس و سلامت دهان خود را برای تمام عمر حفظ می‌کنند. بنابراین نگهدارنده‌ها نماد همکاری، تعهد و وعده موفقیت مداوم ارتودنسی هستند.

پرسش‌های متداول

آیا نگهدارنده‌های ارتودنسی در استفاده بلندمدت باعث بوی بد دهان می‌شوند؟
بله، اگر نگهدارنده‌ها روزانه تمیز نشوند، می‌توانند باعث بوی بد شوند. باکتری‌ها سریع روی آن‌ها رشد می‌کنند. تمیز کردن منظم با صابون ملایم یا محلول نگهدارنده، بوی بد را جلوگیری کرده و دندان‌ها و دستگاه‌ها را تازه نگه می‌دارد.

آیا نگهدارنده‌ها می‌توانند نحوه جویدن یا بایت را تغییر دهند؟
نگهدارنده‌ها در صورتی که به‌درستی ساخته شوند، الگوی بایت را تغییر نمی‌دهند. با این حال، نگهدارنده‌های شکسته یا نامناسب ممکن است فشار بایت را نامتعادل کنند. معاینات منظم عملکرد صحیح را تضمین کرده و از مشکلات جویدن یا ردیف شدن جلوگیری می‌کند.

آیا نگهدارنده‌ها برای کودکانی که فک آن‌ها هنوز در حال رشد است ایمن هستند؟
بله، نگهدارنده‌ها برای کودکان ایمن هستند. ارتودنتیست‌ها آن‌ها را طوری طراحی می‌کنند که با الگوهای رشد سازگار باشند. تغییرات رشد ممکن است نیاز به تنظیم یا تعویض نگهدارنده‌ها داشته باشد تا مؤثر باقی بمانند. پایش مداوم استفاده ایمن در طول رشد را تضمین می‌کند.

هر چند وقت باید نگهدارنده‌های متحرک تعویض شوند؟
نگهدارنده‌های متحرک معمولاً بین یک تا پنج سال بسته به جنس و مراقبت دوام دارند. نگهدارنده‌های آکریلیک Hawley طولانی‌تر دوام می‌آورند، در حالی که انواع شفاف سریع‌تر ساییده می‌شوند. در صورت وجود ترک، تغییر شکل یا عدم تناسب، تعویض ضروری است.

اگر نگهدارنده‌ام را برای چند هفته گم کنم چه اتفاقی می‌افتد؟
گم کردن نگهدارنده برای چند هفته خطر بازگشت دندان‌ها را افزایش می‌دهد. دندان‌ها ممکن است شروع به جابه‌جایی کنند و نگهدارنده جدید ممکن است به درستی جا نرود. نیاز به ارزیابی فوری ارتودنتیست برای تنظیم یا شروع مجدد نگهداری قبل از تغییرات دائمی وجود دارد.