ارتودنسی با براکت پشت دندانی(داخلی)

20 اردیبهشت 1398
براکت های لینگوال به داخل دندان های شما متصل می شوند(به جای جلو)و از نظر پنهان می شوند.
ارتودنسی با براکت پشت دندانی(داخلی)

براکت پشت دندانی(داخلی) یا بریس‌های زبانی

 

بریس لینگوال، زبانی یا پشت دندانی در اصل دقیقاً مانند بریس فلزی است، با این تفاوت که بریس زبانی پشت دندانها، نه جلوی دندانها قرار میگیرد. بریس لینگوال مزایای متعددی دارد و

میتواند دقیقاً به اندازهی بریسهای قدیمی، چه فلزی، چه سرامیکی، موثر باشد، اما از بیرون دیده نمیشود. هرچند وقتی فرد دهانش را باز میکند، بریس قابل تشخیص است، بااین حال

بریس لینگوال بسیار کمتر از سیمها و براکتهایی که روی دندانها قرار میگیرد، جلب توجه میکند.

البته بریس لینگوال معایبی نیز دارد که آن را به انتخاب نامناسبی برای بسیاری از بیماران تبدیل میکند. چون  بیمار نمیتواند بریس لینگوال را ببیند یا عادت به تمیز کردن ناحیههایی ندارد که

اکنون به مراقبت بسیار زیادی نیاز دارد، تمیز کردن بریس لینگوال بسیار سخت است. همچنین ممکن است بریس لینگوال برای حرف زدن بیمار مشکل ایجاد کند. بریس لینگوال نیز مانند تمام

درمانهای دیگر ارتودنسی دارای یک منحنی یادگیری گفتار است، بااین حال حرف زدن با وجود بریس لینگوال در داخل دهان غالباً دشوارتر از انواع دیگر ارتودنسی است. همچنین بریس زبانی

انتخاب مناسب برای بیمارانی نیست که دچار ناهنجاریهای شدید دندانی هستند و به درمان گسترده نیاز دارند. به علاوه چون دورهی درمان با بریس لینگوال طولانیتر است و این روش غالباً

پرهزینهتر از بریسهای قدیمی است، اکثر بیماران این روش ارتودنسی را انتخاب نمیکنند.