ارتودنسی ثابت

4 شهریور 1399
ارتودنسی یکی از بهترین و مهمترین روش‌های اصلاح ناهنجاری‌های دندانی است. در این چند دهه که ارتودنسی به یک رشته تخصصی کامل تبدیل شده است،
ارتودنسی ثابت

ارتودنسی ثابت
 

ارتودنسی یکی از بهترین و مهمترین روش‌های اصلاح ناهنجاری‌های دندانی است. در این چند دهه که ارتودنسی به یک رشته تخصصی کامل تبدیل شده است،

لبخندهای بسیاری به صورت های زیبای افراد برگشته است. افرادی که تا پیش از انجام ارتودنسی تمایلی به لبخند زدن نداشتند،

با انجام ارتودنسی و رفع نازیبایی‌های دندانی، لبخند زیبای خود را مجدداً بر صورتشان می‌نشانند. در سال‌های اخیر پیشرفت چشمگیری در شاخه ارتودنسی به وجود آمده است.

انواع ارتودنسی‌ها و تجهیزات جدید برایدرمان ارتودنسی، به این رشته اضافه شده است. در ادامه درباره ارتودنسی ثابت که یکی از رایج‌ترین انواع ارتودنسی است صحبت خواهیم کرد.

 

ارتودنسی ثابت چگونه است؟
 

همان طور که از نامش پیداست، در این نوع ارتودنسی، بیمار نمی‌تواند دستگاه ارتودنسی را جابجا کند. درواقع ارتودنسی روی دندان‌ها ثابت می‌شود و نمی‌توان آن‌ها را با دست خارج کرد.

در ارتودنسی ثابت از سیم و براکت های فلزی استفاده می‌شود. براکت ها روی دندان‌ها چسبانده می‌شوند و سپس سیم‌ها از بین براکت ها عبور کرده و فشار روی دندان‌ها اعمال می‌کند.

این فشارها در نهایت منجر به حرکت دندان‌ها می‌شود. معمولاً ماهی یک میلی‌متر حرکت دندان‌ها را در این روش درمانی شاهد خواهیم بود.

 

مدت درمان ارتودنسی ثابت چه قدر است؟
 

مدت زمان درمان ارتودنسی معمولاً به شدت ناهنجاری‌های دندانی بیمار بستگی دارد. با این حال افرادی که ارتودنسی ثابت می‌کنند معمولاً دو سال، نیاز دارند تا دندان‌هایشان به طور کامل مرتب شود.

در این دوره باید فرد بیمار، بهداشت دهان را رعایت کند و از خوردن مواد غذایی سفت همچون آب نبات و ته دیگ و بلال، بپرهیزد چرا که با فشار وارد کردن بر روی براکت ها، ممکن است،

براکت ها از جای کنده شوند و مجدداً نیاز به نصب آن‌ها باشد. هر کدام از این اختلال‌ها، مانع درمان سریع ارتودنسی خواهد شد.

 

اجزای ارتودنسی ثابت
 

در ارتودنسی ثابت از براکت های فلزی یا سرامیکی استفاده می‌کنند. براکت ها به سطح دندان‌ها می‌چسبند.
 

برای اتصال دندان‌ها به یکدیگر از باندینگ استفاده می‌شود.
 

سیم نازکی از بین براکت ها عبور می‌کند که با نام آرچ وایر شناخته می‌شود. این سیم، فشار روی دندان‌ها ایجاد می‌کند.
 

حلقه کشی که دور تا دور براکت ها قرار می‌گیرد، نقش ثابت نگه داشتن سیم‌ها را دارد. این حلقه‌ها در رنگ‌های مختلف وجود دارند و در هر بار مراجعه، تعویض می‌شوند.
 

 

مزایای ارتودنسی ثابت
 

در ارتودنسی ثابت از آن جایی که صفر تا صد ارتودنسی توسط دندانپزشک انجام می‌شود، کنترل بیشتری روی بیمار خواهد بود.

در ارتودنسی متحرک، بیمار می‌تواند ارتودنسی را به صورت ارادی از دهان خود خارج کند که در صورت عدم رعایت زمآن‌های خارج شده، دردسرهای زیادی برای ارتودنتیست ایجاد خواهد شد.

این در صورتی است که ارتودنسی ثابت، بیمار به صورت ارادی قابلیت خارج سازی ارتودنسی را ندارد و نیازی به همکاری وی در این روش نیست.

 

معایب ارتودنسی ثابت
 

از آن جایی که براکت ها متصل به دندان‌ها می‌شوند، تمیز کردن دندان‌ها سخت تر خواهد بود. در این دوره باید بهداشت دهان بیشتر رعایت شود چرا که در صورت عدم رعایت بهداشت،

فرد درگیر بیماری‌های لثه و پوسیدگی دندان‌ها خواهد شد.

 

مراقبت‌های بعد از ارتودنسی ثابت
 

در روزهای اولیه بعد از نصب براکت ها و سیم فلزی، قطعاً فشار زیادی روی دندان‌هایتان حس می‌کنید و ممکن است درد دندان‌هایتان، شما را تا چندین ساعت بیازارد.

در چنین مواقعی با دندانپزشک خود مشورت کنید. وی با ارائه راهکارهای مناسب، کمک به کاهش درد دندان‌هایتان خواهد کرد.

 

از خوردن آدامس و غذاهای چسبنده در طی درمان جداً خودداری کنید.

بهتر است از خوردن مواد غذایی رنگی به ویژه در روزهای ابتدایی بعد از نصب ارتودنسی، خودداری کنید.

از مسواک‌های مخصوص که برای بیماران ارتودنسی در نظر گرفته شده است، استفاده کنید تا مواد غذایی به خوبی از بین دندان‌ها و براکت ها خارج گردد.

از ورزش‌هایی که با ضربه‌های فیزیکی به سر و صورت همراه است تا حد امکان بپرهیزید. در صورتی که براکت ها تکان خورد، حتماً به دندانپزشک خود مراجعه کنید.