ناهنجاری اوپن بایت ودرمان ارتودنسی

5 آذر 1398
به طور کلی سه عامل مهم در ناهمراستایی دندان‌ها و ناهنجاری اپن بایت نقش دارند. در برخی موارد این وضعیت در اثر مشکلات ساختاری استخوان فک ایجاد می‌شود. همچنین برخی کودکان به واسطه دندان بندی مختلف دچار اپن بایت می‌شوند و هنگامی که تمامی دندان‌های شیری با دندانهای دائمی جایگزین می‌شود این وضعیت برطرف می‌شود...
ناهنجاری اوپن بایت ودرمان ارتودنسی

 

 

اپن بایت (Open Bite) چیست؟

 

هنگامی که افراد درمورد "اپن بایت" صحبت می کنند، در واقع منظور آنها اپن بایت قدامی است. در افراد مبتلا به اپن بایت قدامی، دندان های پیشین فک فوقانی و تحتانی به گونه

ای به طرف خارج بیرون زدگی دارند که هنگام بسته شدن دهان، در تماس با یکدیگر قرار نمی گیرند.

اپن بایت نوعی ناهنجار دندانی است، بدین معنی که پس از بسته شدن فک ها، دندان ها به درستی با هم جفت نمی شوند.

 

علل اپن بایت

اپن بایت در درجه اول ناشی از چهار عامل است:

1. مکیدن انگشت شست یا پستانک. مکیدن انگشت شست یا پستانک (یا یک ماده خارجی دیگر مانند مداد) باعث کشیده شدن تراز دندان ها می شود. این مسئله می تواند اپن

بایت را در پی داشته باشد.

2. فشار زبان. اپن بایت می تواند هنگامی که فرد در هنگام صحبت کردن یا انجام بلع، زبان خود را به دندان های پیشین فوقانی و تحتانی فشار می دهد، ایجاد شود. این شرایط

می تواند باعث ایجاد فاصله در میان دندان ها نیز شود.

3. اختلال مفصل فکی-گیجگاهی (TMD یا TMJ). اختلالات TMJ باعث درد مزمن فک می شود. گاهی اوقات افراد از زبان خود برای ایجاد فاصله در بین دندان های خود استفاده کرده

و به سادگی فک خود را تغییرشکل می دهند که این امر می تواند اپن بایت را در پی داشته باشد.

4- مشکل اسکلتی. این وضعیت هنگامی روی می دهد که فک ها بجای رشد موازی با هم، از یکدیگر فاصله می گیرند و اغلب تحت تأثیر ژنتیک است.

 

درمان اپن بایت

درمان های بسیاری در دسترس هستند. دندانپزشک بر اساس سن فرد و دائمی یا شیری بودن دندان ها، پیشن هادهای خاصی را مطرح می کند. روش های درمانی شامل موارد

زیر است:

  • اصلاح رفتار
  • درمان مکانیکی مانند بریس ها یا اینویزالاین
  • عمل جراحی

اپن بایت در کودکانی که هنوز بیشتر دندان های شیری خود را دارند، می تواند به خودی خود با رفع عامل ایجاد کننده آن مانند مکیدن انگشت شست یا پستانک متوقف شود. در

صورتی که اپن بایت در زمان جایگزینی دندان های شیری با دندان های دائمی، در زمانی که آن ها هنوز به طور کامل رویش نیافته اند، رخ دهد، اصلاح رفتار می تواند بهترین اقدام

باشد. این شرایط ممکن است شامل درمان اصلاح فشار ناشی از زبان باشد.

اگر دندان های دائمی در همان الگوی اپن بایت بجای دندان های شیری در حال رویش باشند، متخصص ارتودنتیست می تواند برای عقب کشیدن دندان ها از بریس های سفارشی

استفاده کند.

در افرادی که دندان های دائمی بطور کامل رویش یافته اند، اغلب ترکیبی از بریس ها و اصلاح رفتار پیشنهاد می شود. در موارد شدیدتر ممکن است برای تغییر وضعیت فک فوقانی

عمل جراحی با پیچ و پلاک پیشنهاد شود.

سایر روش های درمانی شامل استفاده از لوازم جانبی برای محدودسازی عملکرد زبان در ایجاد فشار به دندان های پیشین و استفاده از هدگیر برای اعمال فشار به فک ها برای

رشد متناسب با یکدیگر و صحیح هستند.

 

چرا باید اپن بایت را درمان کرد؟

عوارض جانبی اپن بایت، از مسائل زیبایی شناختی تا شکستگی های دندانی را دربر می گیرد:

  • زیبایی شناختی. ممکن است فرد دارای اپن بایت بخاطر بیرون زدگی دندان های خود، از ظاهرآن ها ناراضی باشد.
  • صحبت کردن. اپن بایت می تواند در گفتار و آواسازی اختلال ایجاد کند. به عنوان مثال، بسیاری از افراد مبتلا به اپن بایت نوک زبانی صحبت می کنند.
  • غذا خوردن. اپن بایت می تواند مانع از گاز گرفتن و جویدن درست غذا شود.
  • سایش دندان. با نزدیکتر شدن بیشتر دندان های عقب، سایش می تواند ناراحتی و سایر مشکلات دندانی مانند شکستگی های دندانی  را در پی داشته باشد.

در صورت تجربه هر یک از این عوارض جانبی ناشی از اپن بایت، برای صحبت درمورد گزینه های درمانی به پزشک یا متخصص ارتودنسی مراجعه کنید.

 

چشم انداز

اپن بایت در هر سنی قابل درمان است، اما هنگامی که دندان های دائمی به طور کامل رشد نکرده اند، درمان آن بسیار آسان تر بوده و کمتر دردناک تر است.

کودکان مبتلا به اپن بایت باید در حدود سن 7 سالگی که شماری از دندان های شیری را دارند، ارزیابی دندانپزشکی داشته باشند. این سن برای شروع برخی از اقدامات - از جمله

اصلاح رفتار- برای پیشگیری از اپن بایت در زمان رشد این کودکان مناسب است.

در مورد بزرگسالان، پرداختن به اپن بایت پیچیده تر است و ممکن است به ترکیبی از درمان های رفتاری و مکانیکی (مانند بریس ها) یا حتی عمل جراحی فک نیاز داشته باشد.